#3 Achtergrond van Neil en Willy Heesterman

Anderen willen graag weten wanneer we emigreerden, waar we in Holland woonden en wat we hier gedaan hebben zo hier is onze achtergrond:

Willy is in Amsterdam geboren maar gedurende de depressie was het moeilijk voor haar vader werk te vinden en via Tiel en Amersvoort kwam ze in Hilversum terecht. Ondanks de oorlog heeft ze veel goede herinnering van haar tijd in Hilversum. Haar vader was een onderwijzer aan de ambachtschool en na de oorlog ging de hele familie naar Indonesia om een beter pensioen te verdienen. Ze heeft al heel wat verteld over die tyd. Ze was daar op de MULO school en hoewel ze nog Hollands spraken werd het een echt Indonesisch onderwijs. Ze gaf het op en werkte op het kantoor van de school.  In 1951 kwam de familie terug naar Holland en ze woonde met haar ouders in Den Haag, waar ze een baan vond bij een exporteur van Dexion.

In 1929 ben ik  in Maastricht geboren en heb heel wat herineringen van 1934 tot 1938 toen mijn moeder regelmatig vluchtelingen uit Duitsland smokkelde. Die waren soms maandenlang bij ons in huis totdat ze ergens anders werden ondergebracht. Voor mij waren het ooms en tantes die ook met ons mee kwamen op kampeervacanties. Velen waren Joden maar in 1937  hadden we een  ontvlugte SS officier die vogel vrij was verklaard in huis. Dat werd moeilijk, We hadden af en toe een Duitse spion  voor de deur en die werd dan door de politie  weg gejaagd. Onze vlugteling kon niet buiten komen. Myn vader was een scheikundige Ingenieur en werd in 1938 overgeplaatst naar Suriname. Zodoende ontliep hij verdere attentie van de Duitsers. Ik heb veel goede herinnering uit die Surinaamse tijd. In 1946 kwam ik terug in Holland voor verdere studie. HBS in Haarlem, een onvruchtbaar jaar in Delt, dan  MTS mechanische technologie in Utrecht en daarna militaire dienst.

Ik emigreerde in 1955 en Willy kwam in 1956. Ik werkte  als tekenaar voor een ijzer gieterij in Hamilton. Willy vond een baan in het afdrukken van fotos. In 1957 verhuisden we naar Arvida Quebec waar ik voor Alcan als ontwerp tekenaar was aangenomen. Heel interessant werk, mechanisatie om het gieten,’ zagen, uitwalsen  en kabelfabricatie van aluminium wat goedkoper te maken.. Willy kon geen baan vinden maar had spoedig voldoende werk met kinderen

Wy hebben vier Frans Canadese kinderen maar ze spreken geen Hollands. Willy was nog bezig Engels te leren en ik sprak Engels en Frans of het werk. We spraken Engels thuis en met all dat Frans rond je heen was het te verwarrend om hun Hollands te leren Met vier jonge kinderen hebben we heel wat gezien van die omgeving. Ik was op school nooit erg goed maar  het is me gelukt om met vier kinderen rond ons heen in boeken te neuzen en via 10 examens  mechanical engineer te worden

.

 In 1962 werd ik overgeplaatst naar Guyana waar Alcan een grote bauxiet mijn had en een ‘“Alumina plant” waar de bauxiet tot alumina poeder werd verwerkt. Heel wat nieuws te leren, transportbanden, ertsbrekers zeven, pompen, pijpleidingen en roterende ovens. We leefden daar in weelde vergeleken by hoe wij met onze ouders 25 jaar eerder in het buurland  Suriname woonden. Ze hadden daar een uitstekende lagere school maar oudere kinderen werden op kosten van Alcan naar kostscholen in Canada gestuurd en dat wilden we niet doen. In 1968 gingen we terug naar Canada en ik heb sinds die tijd voor twee ingenieurs bureaus in Vancouver gewerkt. Dat was weer een hele overgang. Krachcentrales, verwerken van goud en zilver erts, papierfabrieken, cement fabrieken en heel wat kleinere projecten. Ik ben nu bijna 20 jaar gepensioneerd en we hebben veel gezeild, heel wat afgereisd in onze caravan maar nu leven we meestal thuis. Willy heft heel wat schilderijen gemaakt en ik ben een pottenbakker. Je kunt dat zien op northvanpotter.ca Ook maak ik propaganda voor koolstof belasting en olie pijpleidingen. Dat kun je zien op neilwilhees.blogspot.ca